Omschrijving
De basiliek van San Clemente in Santa Maria dei Servi, voor de Sienezen gewoon de Servi, staat boven op de heuvel boven Valdimontone, aan de piazza Manzoni. Het is een kerk van de Serviten met een gevel die nooit af kwam en binnen een schat aan Sienese schilderkunst.
De plattegrond is een Egyptisch kruis: drie beuken in Florentijnse renaissancestijl, met witte pleister en grijze pietra serena, rondbogen met beschilderde kassetten, en achterin oudere, gotische kapellen. Het is een ontmoeting van tijdperken en dat zie je meteen.
In de tweede kapel rechts hangt de Madonna del Bordone van Coppo di Marcovaldo, uit 1261, zijn enige gesigneerde werk. Het gezicht van de Maagd werd later echter overgeschilderd door een volgeling van Duccio.
Dan de Kindermoord te Bethlehem, een terugkerend thema van de kerk: het paneel van Matteo di Giovanni (1491) in de vijfde kapel rechts en een fresco dat wordt toegeschreven aan Pietro Lorenzetti met de broers Francesco en Niccolò di Segna, in de eerste kapel rechts.
In een kapel links van het priesterkoor staat een Christus van beschilderd terracotta, afgenomen van het kruis, van Francesco di Giorgio Martini, van rond 1490-1493: goed gemodelleerde plooien, intens naturalisme en een doorvoelde zachtheid. Het werd in 2009 ontdekt in de glazen kist onder het altaar van een kapel en in 2015 gerestaureerd.
De middenkapel heeft de Kroning van Maria van Bernardino Fungai (1498-1501). In een kapel rechts in het transept hangt een groot beschilderd kruis uit de veertiende eeuw, en eronder ligt het onvergankelijke lichaam van de zalige Francesco Patrizi (1266-1328), van de Orde van de Dienaren van Maria.
In 1260, na de slag bij Montaperti, namen de Sienezen de Florentijnse schilder Coppo di Marcovaldo gevangen. Om vrij te komen schilderde hij de Madonna: dat paneel hangt hier nog steeds, in de tweede kapel rechts.
Ook de geschiedenis van het gebouw is lang. De Serviten kwamen in Siena kort na de stichting van Monte Senario, in 1234; het klooster verhuisde in 1263 naar de plek van San Clemente. De bouw duurde bijna drie eeuwen en de gevel uit de vijftiende eeuw werd nooit voltooid.
De dubbele naam komt van de oude parochiekerk San Clemente, die door het nieuwe klooster werd opgenomen. De romaanse klokkentoren werd in 1926 ingrijpend gerestaureerd, met bovenaan spitsen waardoor hij op die van de dom lijkt.
De plattegrond is een Egyptisch kruis: drie beuken in Florentijnse renaissancestijl, met witte pleister en grijze pietra serena, rondbogen met beschilderde kassetten, en achterin oudere, gotische kapellen. Het is een ontmoeting van tijdperken en dat zie je meteen.
In de tweede kapel rechts hangt de Madonna del Bordone van Coppo di Marcovaldo, uit 1261, zijn enige gesigneerde werk. Het gezicht van de Maagd werd later echter overgeschilderd door een volgeling van Duccio.
Dan de Kindermoord te Bethlehem, een terugkerend thema van de kerk: het paneel van Matteo di Giovanni (1491) in de vijfde kapel rechts en een fresco dat wordt toegeschreven aan Pietro Lorenzetti met de broers Francesco en Niccolò di Segna, in de eerste kapel rechts.
In een kapel links van het priesterkoor staat een Christus van beschilderd terracotta, afgenomen van het kruis, van Francesco di Giorgio Martini, van rond 1490-1493: goed gemodelleerde plooien, intens naturalisme en een doorvoelde zachtheid. Het werd in 2009 ontdekt in de glazen kist onder het altaar van een kapel en in 2015 gerestaureerd.
De middenkapel heeft de Kroning van Maria van Bernardino Fungai (1498-1501). In een kapel rechts in het transept hangt een groot beschilderd kruis uit de veertiende eeuw, en eronder ligt het onvergankelijke lichaam van de zalige Francesco Patrizi (1266-1328), van de Orde van de Dienaren van Maria.
In 1260, na de slag bij Montaperti, namen de Sienezen de Florentijnse schilder Coppo di Marcovaldo gevangen. Om vrij te komen schilderde hij de Madonna: dat paneel hangt hier nog steeds, in de tweede kapel rechts.
Ook de geschiedenis van het gebouw is lang. De Serviten kwamen in Siena kort na de stichting van Monte Senario, in 1234; het klooster verhuisde in 1263 naar de plek van San Clemente. De bouw duurde bijna drie eeuwen en de gevel uit de vijftiende eeuw werd nooit voltooid.
De dubbele naam komt van de oude parochiekerk San Clemente, die door het nieuwe klooster werd opgenomen. De romaanse klokkentoren werd in 1926 ingrijpend gerestaureerd, met bovenaan spitsen waardoor hij op die van de dom lijkt.