Omschrijving
Het Baptisterium van San Giovanni is het kerkje dat verborgen ligt onder de apsis van de Dom van Siena: je bereikt het via de trap van Piazza San Giovanni, achter de kathedraal. Buiten heeft het een witmarmeren gevel die half af bleef; binnen bewaart het een van de belangrijkste doopvonten van de vroege Renaissance en gewelven die helemaal met fresco's zijn beschilderd.
Zijn ligging heeft een heel praktische reden. In 1317 wilde de Opera del Duomo het koor met twee traveeën verlengen, maar erachter lag een steile helling. Daarom bouwde men eronder een nieuw gebouw, waarvan het plafond de vloer van het koor kon dragen. Camaino di Crescentino voltooide het in 1325.
De gevel werd in 1355 begonnen door Domenico di Agostino, in zuivere Sienese gotiek, en kwam in 1382 tot stilstand: het bovenste deel is onaf, het onderste onafgewerkt. Voor de drie portalen heeft de vloer vijftiende-eeuwse marmeren tekeningen over het thema doop, inmiddels versleten door voetstappen.
Binnen staat in het midden het zeshoekige doopvont van marmer, brons en email, gemaakt tussen 1417 en 1431. De grootste beeldhouwers van die tijd werkten eraan.
Donatello signeerde het reliëf van het Feestmaal van Herodes en de beelden van Geloof en Hoop, Lorenzo Ghiberti twee reliëfs over het leven van de Doper, Jacopo della Quercia het beeld van de Doper bovenop.
Kijk je omhoog, dan zijn de gewelven bedekt met een religieuze cyclus, een van de beste van de Sienese vijftiende eeuw.
De twaalf taferelen van de Artikelen van het Credo zijn bijna allemaal van Vecchietta, die in 1450 begon: God de Vader, de Aankondiging, de Nederdaling ter helle, het Laatste Oordeel, Pinksteren. Het is de geloofsbelijdenis die van de gedoopte werd gevraagd.
In de eerste travee tonen de twee zijgewelven acht van de twaalf apostelen, toegeschreven aan de Bolognese schilder Agostino di Marsiglio; de andere vier, in het midden, zijn van Vecchietta.
Aan weerszijden van de apsis hangen twee lunetten: de Wonderen van de heilige Antonius van Padua van Benvenuto di Giovanni, rond 1460, en de Voetwassing van Pietro degli Orioli, uit 1489.
In de apsis schilderde Vecchietta ook de Aankondiging, de Geseling en de Kruisdraging. Hoger zijn drie scènes uit de Passie in 1447 gefresceerd door Michele di Matteo Lambertini, een Bolognese schilder met een laatgotische cultuur.
Het baptisterium is klein maar vol: na het vont en de fresco's blijven het polyptiek van Andrea Vanni met de predella van Giovanni di Paolo en de Doop van Jezus van de Brescianini, uit 1524, om te ontdekken.
Niet missen
• Het doopvont.
• Het Feestmaal van Herodes van Donatello.
• De Artikelen van het Credo van Vecchietta.
Wist je dat?
• Het baptisterium werd gebouwd om het koor van de dom te dragen, niet voor het dopen: het hoogteverschil van het terrein liet maar één oplossing over.
• Het vont kostte veertien jaar en minstens vijf verschillende kunstenaars.
Zijn ligging heeft een heel praktische reden. In 1317 wilde de Opera del Duomo het koor met twee traveeën verlengen, maar erachter lag een steile helling. Daarom bouwde men eronder een nieuw gebouw, waarvan het plafond de vloer van het koor kon dragen. Camaino di Crescentino voltooide het in 1325.
De gevel werd in 1355 begonnen door Domenico di Agostino, in zuivere Sienese gotiek, en kwam in 1382 tot stilstand: het bovenste deel is onaf, het onderste onafgewerkt. Voor de drie portalen heeft de vloer vijftiende-eeuwse marmeren tekeningen over het thema doop, inmiddels versleten door voetstappen.
Binnen staat in het midden het zeshoekige doopvont van marmer, brons en email, gemaakt tussen 1417 en 1431. De grootste beeldhouwers van die tijd werkten eraan.
Donatello signeerde het reliëf van het Feestmaal van Herodes en de beelden van Geloof en Hoop, Lorenzo Ghiberti twee reliëfs over het leven van de Doper, Jacopo della Quercia het beeld van de Doper bovenop.
Kijk je omhoog, dan zijn de gewelven bedekt met een religieuze cyclus, een van de beste van de Sienese vijftiende eeuw.
De twaalf taferelen van de Artikelen van het Credo zijn bijna allemaal van Vecchietta, die in 1450 begon: God de Vader, de Aankondiging, de Nederdaling ter helle, het Laatste Oordeel, Pinksteren. Het is de geloofsbelijdenis die van de gedoopte werd gevraagd.
In de eerste travee tonen de twee zijgewelven acht van de twaalf apostelen, toegeschreven aan de Bolognese schilder Agostino di Marsiglio; de andere vier, in het midden, zijn van Vecchietta.
Aan weerszijden van de apsis hangen twee lunetten: de Wonderen van de heilige Antonius van Padua van Benvenuto di Giovanni, rond 1460, en de Voetwassing van Pietro degli Orioli, uit 1489.
In de apsis schilderde Vecchietta ook de Aankondiging, de Geseling en de Kruisdraging. Hoger zijn drie scènes uit de Passie in 1447 gefresceerd door Michele di Matteo Lambertini, een Bolognese schilder met een laatgotische cultuur.
Het baptisterium is klein maar vol: na het vont en de fresco's blijven het polyptiek van Andrea Vanni met de predella van Giovanni di Paolo en de Doop van Jezus van de Brescianini, uit 1524, om te ontdekken.
Niet missen
• Het doopvont.
• Het Feestmaal van Herodes van Donatello.
• De Artikelen van het Credo van Vecchietta.
Wist je dat?
• Het baptisterium werd gebouwd om het koor van de dom te dragen, niet voor het dopen: het hoogteverschil van het terrein liet maar één oplossing over.
• Het vont kostte veertien jaar en minstens vijf verschillende kunstenaars.