Omschrijving
De kerk van San Martino in de Via del Porrione in Siena verrast: in één renaissanceschip hangen doeken van Guido Reni, Guercino en Domenico Beccafumi. In de middeleeuwen was ze zo belangrijk dat ze haar naam gaf aan de Terzo di San Martino, een van de drie stadsdelen.
Bij het derde altaar rechts hangt het Martelaarschap van Sint-Bartholomeus van Guercino, uit 1637, zwartgeblakerd door een brand en bijgewerkt, in een rijke marmeren lijst uit de werkplaats van Marrina. Bij het tweede altaar de Besnijdenis van Guido Reni, uit 1636. Daartegenover, links, de Geboorte van Christus van Beccafumi, van rond 1524, in een identieke lijst.
Tegen de binnenkant van de gevel hangt een door en door Sienees schilderij: De Onbevlekte beschermt Siena tijdens de slag bij Camollia, in 1528 besteld door de Republiek en gesigneerd door Giovanni di Lorenzo. Links, bij het middelste altaar, hangt een beschilderd houten kruisbeeld uit de vijftiende eeuw, van een onbekende maker.
De kerk wordt al in de achtste eeuw vermeld. In 1537 werd ze vernieuwd en vergroot naar een ontwerp van Giovan Battista Pelori; de gevel, in de vormen van het Romeinse maniërisme, is van Giovanni Fontana en werd in 1613 begonnen, terwijl de klokkentoren pas in 1738 af was.
Het transept en het priesterkoor zijn het geschenk van één familie, de De' Vecchi, die ze eind zeventiende eeuw liet inrichten door de Mazzuoli, Sienese beeldhouwers. Van Giuseppe Mazzuoli zijn het beeld van Thomas van Villanova en, samen met zijn broer Giovanni Antonio, de Madonna met Kind, de engelen en het ciborium van het hoofdaltaar; de koepel is beschilderd door Annibale Mazzuoli.
Onder de klokkentoren, in een gotische kapel links van de apsis, zijn veertiende-eeuwse fresco's bewaard met verhalen van heiligen en een Kruisiging. Aan weerszijden van de boog van de apsis staat op de linker zangtribune een orgel dat Cesare Romani eind zestiende, begin zeventiende eeuw bouwde.
Een Madonna met Kind van Jacopo della Quercia, die hier vroeger stond, is nu in het Museo dell'Opera del Duomo.
Bij het derde altaar rechts hangt het Martelaarschap van Sint-Bartholomeus van Guercino, uit 1637, zwartgeblakerd door een brand en bijgewerkt, in een rijke marmeren lijst uit de werkplaats van Marrina. Bij het tweede altaar de Besnijdenis van Guido Reni, uit 1636. Daartegenover, links, de Geboorte van Christus van Beccafumi, van rond 1524, in een identieke lijst.
Tegen de binnenkant van de gevel hangt een door en door Sienees schilderij: De Onbevlekte beschermt Siena tijdens de slag bij Camollia, in 1528 besteld door de Republiek en gesigneerd door Giovanni di Lorenzo. Links, bij het middelste altaar, hangt een beschilderd houten kruisbeeld uit de vijftiende eeuw, van een onbekende maker.
De kerk wordt al in de achtste eeuw vermeld. In 1537 werd ze vernieuwd en vergroot naar een ontwerp van Giovan Battista Pelori; de gevel, in de vormen van het Romeinse maniërisme, is van Giovanni Fontana en werd in 1613 begonnen, terwijl de klokkentoren pas in 1738 af was.
Het transept en het priesterkoor zijn het geschenk van één familie, de De' Vecchi, die ze eind zeventiende eeuw liet inrichten door de Mazzuoli, Sienese beeldhouwers. Van Giuseppe Mazzuoli zijn het beeld van Thomas van Villanova en, samen met zijn broer Giovanni Antonio, de Madonna met Kind, de engelen en het ciborium van het hoofdaltaar; de koepel is beschilderd door Annibale Mazzuoli.
Onder de klokkentoren, in een gotische kapel links van de apsis, zijn veertiende-eeuwse fresco's bewaard met verhalen van heiligen en een Kruisiging. Aan weerszijden van de boog van de apsis staat op de linker zangtribune een orgel dat Cesare Romani eind zestiende, begin zeventiende eeuw bouwde.
Een Madonna met Kind van Jacopo della Quercia, die hier vroeger stond, is nu in het Museo dell'Opera del Duomo.