Omschrijving
De kerk van San Pietro alla Magione, aan de via Camollia, is een romaanse stenen kerk met een trap ervoor, waar de tempeliers een herberg voor pelgrims hielden. Er resteren een dakruiter en kruisen uitgehouwen in het muurwerk.
Het merkwaardigste teken zijn de tempelierskruisen in de steen aan de zijkant. Achter, naast de apsis, staat de dakruiter, typisch voor de tempeliershuizen.
De puntgevel, van steen en in romaanse stijl (twaalfde of dertiende eeuw), heeft een gotisch portaal uit de veertiende eeuw. De bekroning met boogjes werd begin twintigste eeuw eigenmachtig herbouwd. Rechts staat een bakstenen kapel uit 1523-1526, een votiefgave na de pest.
Het interieur is eenvoudig en streng: één schip, met hoge en smalle vensters, een verhoogd priesterkoor, een apsis en een dakstoel. Het huidige uiterlijk is te danken aan de herstelwerkzaamheden van 1957.
Onder de werken zijn een gotische nis uit de veertiende eeuw om de heilige vaten tijdens de mis in te bewaren en fragmenten van monochrome fresco's van Cristoforo di Bindoccio en Meo di Pero, van eind veertiende eeuw, afkomstig uit een kamer van de oude herberg.
In de rechterkapel een Madonna met kind van Bartolomeo Neroni, bijgenaamd il Riccio, uit de zestiende eeuw, en een Madonna met de heiligen Johannes de Doper en Petrus van Diego Pesco, uit 1760.
De kerk wordt al in 998 vermeld en behoorde minstens sinds de twaalfde eeuw aan de tempeliers: dat zegt een document uit 1148. Ze hielden hier een herberg voor pelgrims, «la Magione», die de kerk haar naam gaf.
In 1312 werden de tempeliers opgeheven en ging de kerk naar de Hospitaalridders, de latere Maltezer Ridders, en daarna naar het bisdom, waarvan ze een parochie is.
De band met Malta is nooit verbroken. De kerk is nog steeds de plek waar de Sienese afdeling van de Soevereine Militaire Orde van Malta bijeenkomt. In 1980 werd hier grootmeester Fra' Angelo de Mojana di Cologna ontvangen, voor de titel «Sovrana» die aan de Contrada dell'Istrice is verleend, op wier grondgebied ze staat.
Het merkwaardigste teken zijn de tempelierskruisen in de steen aan de zijkant. Achter, naast de apsis, staat de dakruiter, typisch voor de tempeliershuizen.
De puntgevel, van steen en in romaanse stijl (twaalfde of dertiende eeuw), heeft een gotisch portaal uit de veertiende eeuw. De bekroning met boogjes werd begin twintigste eeuw eigenmachtig herbouwd. Rechts staat een bakstenen kapel uit 1523-1526, een votiefgave na de pest.
Het interieur is eenvoudig en streng: één schip, met hoge en smalle vensters, een verhoogd priesterkoor, een apsis en een dakstoel. Het huidige uiterlijk is te danken aan de herstelwerkzaamheden van 1957.
Onder de werken zijn een gotische nis uit de veertiende eeuw om de heilige vaten tijdens de mis in te bewaren en fragmenten van monochrome fresco's van Cristoforo di Bindoccio en Meo di Pero, van eind veertiende eeuw, afkomstig uit een kamer van de oude herberg.
In de rechterkapel een Madonna met kind van Bartolomeo Neroni, bijgenaamd il Riccio, uit de zestiende eeuw, en een Madonna met de heiligen Johannes de Doper en Petrus van Diego Pesco, uit 1760.
De kerk wordt al in 998 vermeld en behoorde minstens sinds de twaalfde eeuw aan de tempeliers: dat zegt een document uit 1148. Ze hielden hier een herberg voor pelgrims, «la Magione», die de kerk haar naam gaf.
In 1312 werden de tempeliers opgeheven en ging de kerk naar de Hospitaalridders, de latere Maltezer Ridders, en daarna naar het bisdom, waarvan ze een parochie is.
De band met Malta is nooit verbroken. De kerk is nog steeds de plek waar de Sienese afdeling van de Soevereine Militaire Orde van Malta bijeenkomt. In 1980 werd hier grootmeester Fra' Angelo de Mojana di Cologna ontvangen, voor de titel «Sovrana» die aan de Contrada dell'Istrice is verleend, op wier grondgebied ze staat.