Omschrijving
De Fortezza Medicea, ook wel Forte di Santa Barbara genoemd, is een groot bakstenen vierkant met vier bastions aan de rand van het centrum van Siena, tussen het stadion en de tuinen van de Lizza. Binnen vind je bomen, bankjes en 's zomers concerten.
Het fort is het werk van de architect uit Urbino Baldassarre Lanci, die het tussen 1561 en 1563 bouwde in opdracht van hertog Cosimo I de' Medici. Binnen meet het ongeveer 180 meter lang en 125 breed, en de buitenomtrek haalt 1.500 meter.
Van buiten vallen de vier vijfhoekige bastions op, met een scherpe punt zoals de Italiaanse vestingbouw dat wil. Ze heten San Filippo, San Francesco, San Domenico en La Madonna, en elk sluit een hoek van het vierkant af.
Op de bastions in het noorden, oosten en westen zit het wapen van de Medici in travertijn, op een leeuwenkop. Op dat in het zuiden is alleen de kop over. De beeldhouwwerken worden toegeschreven aan de Florentijn Francesco Camilliani.
Daarna loop je de wandelgangen op die langs de omtrek lopen: de dikte van de muren zelf is een laan met bomen en bankjes geworden. In het midden van het plein ligt een amfitheater voor openluchtvoorstellingen in de zomer, en in het fort zitten een wijnbar en Siena Jazz.
De geschiedenis is echter minder vredig. In 1548 liet keizer Karel V hier een citadel bouwen, niet om zich tegen vijanden te verdedigen: het doel was de Sienezen onder controle te houden. Voor bouwmateriaal liet de Spaanse ambassadeur de oude adellijke torens van de stad afkappen.
In 1552 kwamen de Sienezen in opstand, belegerden de Spanjaarden in het nog onvoltooide fort en begonnen het af te breken. Maar in 1555 gaf Siena zich uitgeput na ruim een jaar beleg over, en na de vrede van 1559 ging de Staat Siena naar Cosimo I.
Hij liet het huidige fort bouwen, precies boven de Spaanse citadel, om elke nieuwe opstand te smoren. De wapens verdwenen pas eind achttiende eeuw, onder grootvorst Pieter Leopold, en in 1937 werd ook het binnenterrein, tot dan toe kazerne, een openbare tuin.
Onder de hoofdingang steek je de Ponte della Vecchia over, de Brug van de Oude Vrouw. De naam komt van het beeld van een oude vrouw dat de fontein aan de via Pantaneto sierde: in 1815 werd de fontein vernieuwd en het beeld hierheen verplaatst, tot het in 1829 door onbekenden werd vernield.
De naam bleef echter, en jarenlang leek hij te verwijzen naar een vrouw uit de buurt, Gina Parrini, bijgenaamd «Batina» (1905-1985). In 2000 herinnert een plaquette haar met twee woorden: «A Gina».
Het fort ligt op het grondgebied van de Istrice en op 17 augustus 1874 werd hier een onofficiële Palio alla Romana gehouden, gelopen door negen contrade en gewonnen door de Oca. Aan de kant van het historische centrum staat het standbeeld van de heilige Catharina van Siena.
Het fort is het werk van de architect uit Urbino Baldassarre Lanci, die het tussen 1561 en 1563 bouwde in opdracht van hertog Cosimo I de' Medici. Binnen meet het ongeveer 180 meter lang en 125 breed, en de buitenomtrek haalt 1.500 meter.
Van buiten vallen de vier vijfhoekige bastions op, met een scherpe punt zoals de Italiaanse vestingbouw dat wil. Ze heten San Filippo, San Francesco, San Domenico en La Madonna, en elk sluit een hoek van het vierkant af.
Op de bastions in het noorden, oosten en westen zit het wapen van de Medici in travertijn, op een leeuwenkop. Op dat in het zuiden is alleen de kop over. De beeldhouwwerken worden toegeschreven aan de Florentijn Francesco Camilliani.
Daarna loop je de wandelgangen op die langs de omtrek lopen: de dikte van de muren zelf is een laan met bomen en bankjes geworden. In het midden van het plein ligt een amfitheater voor openluchtvoorstellingen in de zomer, en in het fort zitten een wijnbar en Siena Jazz.
De geschiedenis is echter minder vredig. In 1548 liet keizer Karel V hier een citadel bouwen, niet om zich tegen vijanden te verdedigen: het doel was de Sienezen onder controle te houden. Voor bouwmateriaal liet de Spaanse ambassadeur de oude adellijke torens van de stad afkappen.
In 1552 kwamen de Sienezen in opstand, belegerden de Spanjaarden in het nog onvoltooide fort en begonnen het af te breken. Maar in 1555 gaf Siena zich uitgeput na ruim een jaar beleg over, en na de vrede van 1559 ging de Staat Siena naar Cosimo I.
Hij liet het huidige fort bouwen, precies boven de Spaanse citadel, om elke nieuwe opstand te smoren. De wapens verdwenen pas eind achttiende eeuw, onder grootvorst Pieter Leopold, en in 1937 werd ook het binnenterrein, tot dan toe kazerne, een openbare tuin.
Onder de hoofdingang steek je de Ponte della Vecchia over, de Brug van de Oude Vrouw. De naam komt van het beeld van een oude vrouw dat de fontein aan de via Pantaneto sierde: in 1815 werd de fontein vernieuwd en het beeld hierheen verplaatst, tot het in 1829 door onbekenden werd vernield.
De naam bleef echter, en jarenlang leek hij te verwijzen naar een vrouw uit de buurt, Gina Parrini, bijgenaamd «Batina» (1905-1985). In 2000 herinnert een plaquette haar met twee woorden: «A Gina».
Het fort ligt op het grondgebied van de Istrice en op 17 augustus 1874 werd hier een onofficiële Palio alla Romana gehouden, gelopen door negen contrade en gewonnen door de Oca. Aan de kant van het historische centrum staat het standbeeld van de heilige Catharina van Siena.