Omschrijving
De Logge del Papa is een renaissanceloggia in Siena, aan het einde van de via Banchi di Sotto, naast de kerk van San Martino. Drie bogen van travertijn, een Latijnse opdracht en een familieverhaal: het cadeau van een paus aan zijn familie.
De opdracht lees je op de architraaf, in goed leesbare letters: «Pius II Pont Max gentilibus suis Piccolomineis», dat wil zeggen «Pius II, Pontifex Maximus, aan zijn verwanten de Piccolomini». De paus verborg het niet en liet het in steen hakken.
De gevel is van travertijn, met drie renaissancebogen op Korintische kapitelen. Bovenaan, boven de architraaf met de opdracht, loopt een attiek van baksteen: het contrast tussen lichte steen en baksteen is haar kenmerk.
Het ontwerp is van de Sienese architect Antonio Federighi, beeldhouwer en architect van de Sienese renaissance, geïnspireerd door de klassieke oudheid. De loggia werd gebouwd in 1461-1463, in dezelfde jaren waarin hij de bekroning van de Cappella di Piazza voltooide.
De opdrachtgever was Pius II, geboren in Corsignano, het huidige Pienza, als Enea Silvio Piccolomini. Zijn familie, de Piccolomini, had haar paleis vlakbij, en aan hen schonk de paus de loggia.
De verhouding tussen de paus en Siena was niet eenvoudig. Als kardinaal werd hem in 1456 de toegang tot de stad geweigerd, en het oude wantrouwen van de Sienezen was in vijandigheid omgeslagen. Als paus vergat hij echter noch zijn verwanten noch zijn geboortestad: Corsignano gaf hij een nieuwe stedelijke vorm, en zo ontstond Pienza.
Deze loggia is zijn cadeau aan de familie, in een stad die hem koel had behandeld: een elegante gevel en een inscriptie die je niet kunt negeren.
Ernaast staat de kerk van San Martino, al in de achtste eeuw vermeld en zo belangrijk in de vroege middeleeuwen dat ze haar naam gaf aan een van de drie Terzi van de stad. Ze werd in 1537 vernieuwd, de gevel kwam vanaf 1613.
In San Martino hangen doeken van Beccafumi, Guido Reni (een Besnijdenis uit 1636) en Guercino. De Logge en de kerk vormen zo een hoekje waar renaissancearchitectuur en schilderkunst van topniveau samenkomen.
Ook de basiliek van San Francesco herinnert aan de familie van de paus: in 1459 beeldhouwde Federighi voor Pius II de bustes van zijn ouders, Silvio Piccolomini en Vittoria Forteguerri, die uit Pienza naar die kerk werden overgebracht.
De opdracht lees je op de architraaf, in goed leesbare letters: «Pius II Pont Max gentilibus suis Piccolomineis», dat wil zeggen «Pius II, Pontifex Maximus, aan zijn verwanten de Piccolomini». De paus verborg het niet en liet het in steen hakken.
De gevel is van travertijn, met drie renaissancebogen op Korintische kapitelen. Bovenaan, boven de architraaf met de opdracht, loopt een attiek van baksteen: het contrast tussen lichte steen en baksteen is haar kenmerk.
Het ontwerp is van de Sienese architect Antonio Federighi, beeldhouwer en architect van de Sienese renaissance, geïnspireerd door de klassieke oudheid. De loggia werd gebouwd in 1461-1463, in dezelfde jaren waarin hij de bekroning van de Cappella di Piazza voltooide.
De opdrachtgever was Pius II, geboren in Corsignano, het huidige Pienza, als Enea Silvio Piccolomini. Zijn familie, de Piccolomini, had haar paleis vlakbij, en aan hen schonk de paus de loggia.
De verhouding tussen de paus en Siena was niet eenvoudig. Als kardinaal werd hem in 1456 de toegang tot de stad geweigerd, en het oude wantrouwen van de Sienezen was in vijandigheid omgeslagen. Als paus vergat hij echter noch zijn verwanten noch zijn geboortestad: Corsignano gaf hij een nieuwe stedelijke vorm, en zo ontstond Pienza.
Deze loggia is zijn cadeau aan de familie, in een stad die hem koel had behandeld: een elegante gevel en een inscriptie die je niet kunt negeren.
Ernaast staat de kerk van San Martino, al in de achtste eeuw vermeld en zo belangrijk in de vroege middeleeuwen dat ze haar naam gaf aan een van de drie Terzi van de stad. Ze werd in 1537 vernieuwd, de gevel kwam vanaf 1613.
In San Martino hangen doeken van Beccafumi, Guido Reni (een Besnijdenis uit 1636) en Guercino. De Logge en de kerk vormen zo een hoekje waar renaissancearchitectuur en schilderkunst van topniveau samenkomen.
Ook de basiliek van San Francesco herinnert aan de familie van de paus: in 1459 beeldhouwde Federighi voor Pius II de bustes van zijn ouders, Silvio Piccolomini en Vittoria Forteguerri, die uit Pienza naar die kerk werden overgebracht.