- Home
- Bezienswaardigheden
- Domplein
Omschrijving
Piazza del Duomo in Siena flanken de kathedraal van Santa Maria Assunta met een "L" -vorm en met een ideale voortzetting in het falen om de "nieuwe kathedraal" te schatten, vandaag Piazza Jacopo della Quercia.Naast het beroemde religieuze gebouw, kijkt het museumcomplex van Santa Maria Della Scala het over.
Het plein bevindt zich aan de top van de Colle Di Santa Maria, dicht bij de oudste kern van de Romeinse stad, de Castelvecchio.De geboorte van het religieuze centrum verwijst, in een hypothetische en indirecte route, naar de zevende eeuw (zelfs als het niet kan worden uitgesloten dat de heuvel een soort oudste acropolis organiseerde), toen het bisschoppelijke kantoor en de kathedraal werden overgebracht van een plaats daar. Imprecisato di Castelvecchio.De hele Platea Apiscopis was in feite opgenomen in de eerste cirkel van hoog -gemiddelde muren, die min of meer langs de stroming passeerden via del Fosso di Sant'ansano, dat wil zeggen aan de achterkant van het Santa Maria Della Scala -gebouw.
Met de constructie van de Duomo, vanaf de 11e eeuw, begon het plein de huidige conformatie te hebben, die voornamelijk in de zeventiende eeuw meestal definitief werd, toen het paleis van de oude bisschop (van de 11e eeuw werd neergeslagen. ), het bevrijden van de rechterkant van de kathedraal, terwijl aan de noordkant de loggia die de oude pastorie verenigde met de kathedraal zelf, werd gesloopt.
De buitengewone gevel van de kathedraal domineert visueel het plein, met het licht dat het het grootste deel van de dag verlicht zonder schaduwen uit de omliggende gebouwen, die nog steeds dichtbij zijn.Het werd onderaan gebouwd tussen 1285 en 129 door Giovanni Pisano in gotische stijl met rayonnant -invloeden, en in het bovenste gedeelte door Camaino di Crescentino en eindigde in 1317. De stappen die de kathedraal verhogen worden geconcludeerd in een evenredig platform dat het maakt dat het maakt het maakt Op het monument, waarop, in overeenstemming met de hoofdingang, marmerinlays (vandaag kopieën van de originelen) de ceremonies vertegenwoordigen van de initiatie van Nastagio di Gaspare, datable tot 1450.
op de hoeken van de trap Twee draad met de marmeren tweelingen op kolommen zijn het werk van respectievelijk Giovanni Pisano en Urban uit Cortona, beide in het ziekenhuis opgenomen in het nabijgelegen Metropolitan Opera Museum en vervangen door kopieën.De rechterkant van het gebouw, degene die op het plein geeft, is eenvoudiger en staat op de enige deur van vergeving versierd door een bas -relief van de Madonna en het kind van Donatello (ook in kopie).
De klokkentoren, met witte en zwarte banden, werd opgevoed door een deel van de oude Torre Dei Bisini op te nemen, tegen het einde van de dertiende eeuw.
De andere kant van de gevel van de kathedraal is bezet door het voormalige ziekenhuis van Santa Maria Della Scala, dat zijn naam moet in de trappen van de kathedraal.Opgericht door de canons zelf om gastvrijheid aan de pelgrims te geven, de armen te helpen, de zieken en verwelkomen van de weeskinderen, het was tussen de middeleeuwen en de renaissance een van de grootste en belangrijkste structuren van het genre in Toscane.Zijn prestige wordt vandaag weerspiegeld in de rijke decoratie van het complex, dat ondertussen een museum werd.Binnen worden slechts een klein deel van de kunstwerken van het ziekenhuis georganiseerd (velen zijn in de National Pinacoteca), maar voldoende om een idee te geven van de oude pracht.Het herbergt ook het National Archaeological Museum (in de kelder) en de originele stukken van de bron Gaia, beide door Jacopo Della Quercia als de negentiende -eeuwse renovatie van Tito Sarrocchi.
De noordkant van het plein wordt in plaats daarvan bezet door het paleis van de aartsbisschop, dat vandaag een achttiende-eeuwse gevel heeft, maar gecamoufleerd door het gebruik van de gotische stijl van de veertiende eeuw.Hier tot het midden van de zeventiende eeuw woonden de canons en de rector van het werk, terwijl de aartsbisschop, zoals reeds vermeld, woonde in een gebouw dat langs de rechterkant van de kathedraal leunde.
Rechts van de kathedraal De grote ruimte waarin de grote veertiende -eeuwse kathedraal zou moeten zijn ontstaan, vandaag is de zo gemalen "nieuwe kathedraal" gevestigd, een ruimte waar het eerste schip wordt gebouwd (locatie (site van het Museum van de 'Opera del Duomo) en de So -Called Facon.Deze clearing wordt vandaag Piazza Jacopo Della Quercia genoemd.
Via het Palazzo Reale, het werk van Bernardo Buontalenti van de late zestiende eeuw, werd gecreëerd om de stadsgouverneur van de stad te organiseren.Vandaag organiseert het de prefectuur en de provinciale administratie.
Het plein bevindt zich aan de top van de Colle Di Santa Maria, dicht bij de oudste kern van de Romeinse stad, de Castelvecchio.De geboorte van het religieuze centrum verwijst, in een hypothetische en indirecte route, naar de zevende eeuw (zelfs als het niet kan worden uitgesloten dat de heuvel een soort oudste acropolis organiseerde), toen het bisschoppelijke kantoor en de kathedraal werden overgebracht van een plaats daar. Imprecisato di Castelvecchio.De hele Platea Apiscopis was in feite opgenomen in de eerste cirkel van hoog -gemiddelde muren, die min of meer langs de stroming passeerden via del Fosso di Sant'ansano, dat wil zeggen aan de achterkant van het Santa Maria Della Scala -gebouw.
Met de constructie van de Duomo, vanaf de 11e eeuw, begon het plein de huidige conformatie te hebben, die voornamelijk in de zeventiende eeuw meestal definitief werd, toen het paleis van de oude bisschop (van de 11e eeuw werd neergeslagen. ), het bevrijden van de rechterkant van de kathedraal, terwijl aan de noordkant de loggia die de oude pastorie verenigde met de kathedraal zelf, werd gesloopt.
De buitengewone gevel van de kathedraal domineert visueel het plein, met het licht dat het het grootste deel van de dag verlicht zonder schaduwen uit de omliggende gebouwen, die nog steeds dichtbij zijn.Het werd onderaan gebouwd tussen 1285 en 129 door Giovanni Pisano in gotische stijl met rayonnant -invloeden, en in het bovenste gedeelte door Camaino di Crescentino en eindigde in 1317. De stappen die de kathedraal verhogen worden geconcludeerd in een evenredig platform dat het maakt dat het maakt het maakt Op het monument, waarop, in overeenstemming met de hoofdingang, marmerinlays (vandaag kopieën van de originelen) de ceremonies vertegenwoordigen van de initiatie van Nastagio di Gaspare, datable tot 1450.
op de hoeken van de trap Twee draad met de marmeren tweelingen op kolommen zijn het werk van respectievelijk Giovanni Pisano en Urban uit Cortona, beide in het ziekenhuis opgenomen in het nabijgelegen Metropolitan Opera Museum en vervangen door kopieën.De rechterkant van het gebouw, degene die op het plein geeft, is eenvoudiger en staat op de enige deur van vergeving versierd door een bas -relief van de Madonna en het kind van Donatello (ook in kopie).
De klokkentoren, met witte en zwarte banden, werd opgevoed door een deel van de oude Torre Dei Bisini op te nemen, tegen het einde van de dertiende eeuw.
De andere kant van de gevel van de kathedraal is bezet door het voormalige ziekenhuis van Santa Maria Della Scala, dat zijn naam moet in de trappen van de kathedraal.Opgericht door de canons zelf om gastvrijheid aan de pelgrims te geven, de armen te helpen, de zieken en verwelkomen van de weeskinderen, het was tussen de middeleeuwen en de renaissance een van de grootste en belangrijkste structuren van het genre in Toscane.Zijn prestige wordt vandaag weerspiegeld in de rijke decoratie van het complex, dat ondertussen een museum werd.Binnen worden slechts een klein deel van de kunstwerken van het ziekenhuis georganiseerd (velen zijn in de National Pinacoteca), maar voldoende om een idee te geven van de oude pracht.Het herbergt ook het National Archaeological Museum (in de kelder) en de originele stukken van de bron Gaia, beide door Jacopo Della Quercia als de negentiende -eeuwse renovatie van Tito Sarrocchi.
De noordkant van het plein wordt in plaats daarvan bezet door het paleis van de aartsbisschop, dat vandaag een achttiende-eeuwse gevel heeft, maar gecamoufleerd door het gebruik van de gotische stijl van de veertiende eeuw.Hier tot het midden van de zeventiende eeuw woonden de canons en de rector van het werk, terwijl de aartsbisschop, zoals reeds vermeld, woonde in een gebouw dat langs de rechterkant van de kathedraal leunde.
Rechts van de kathedraal De grote ruimte waarin de grote veertiende -eeuwse kathedraal zou moeten zijn ontstaan, vandaag is de zo gemalen "nieuwe kathedraal" gevestigd, een ruimte waar het eerste schip wordt gebouwd (locatie (site van het Museum van de 'Opera del Duomo) en de So -Called Facon.Deze clearing wordt vandaag Piazza Jacopo Della Quercia genoemd.
Via het Palazzo Reale, het werk van Bernardo Buontalenti van de late zestiende eeuw, werd gecreëerd om de stadsgouverneur van de stad te organiseren.Vandaag organiseert het de prefectuur en de provinciale administratie.