Omschrijving
Piazza del Duomo is het plein op de heuvel van Santa Maria in Siena, waaraan de gevel van de dom, het oude ziekenhuis Santa Maria della Scala en het aartsbisschoppelijk paleis grenzen.
Het heeft de vorm van een «L» en loopt rechts van de kathedraal door in de grote ruimte die de Duomo Nuovo had moeten worden.
Het is een plein gebouwd voor het licht. Een groot deel van de dag verlicht de zon de gevel van de dom zonder dat de omringende gebouwen, dichtbij maar zorgvuldig afgemeten, haar in de schaduw zetten.
Giovanni Pisano maakte het onderste deel tussen 1285 en 1296, Camaino di Crescentino het bovenste, voltooid in 1317.
Het plein kreeg zijn huidige vorm na eeuwen.
De kathedraal werd hier misschien in de zevende eeuw gevestigd; vanaf de elfde eeuw begon het plein met de dom zijn vorm aan te nemen, die pas in de zeventiende eeuw bijna definitief werd, toen het oude bisschoppelijk paleis werd gesloopt en de rechterflank van de kerk vrij kwam.
Aan weerszijden van de trap staan twee wolvinnen met de tweeling op zuilen: het zijn kopieën, want de originelen, van Giovanni Pisano en Urbano da Cortona, staan beschut in het Museo dell'Opera. Kopieën zijn ook de marmeren inlegwerken voor de ingangen, uit 1450, en het bas-reliëf van Donatello op de Porta del Perdono.
Tegenover de kathedraal, aan de andere kant, staat het Santa Maria della Scala, het oude ziekenhuis dat zijn naam juist aan die trap dankt.
In het noorden staat het aartsbisschoppelijk paleis, met een achttiende-eeuwse gevel die is verstopt in de Sienese gotische stijl van de veertiende eeuw. De klokkentoren met witte en zwarte banden nam een deel van de oude toren van de Bisdomini in zich op.
Rechts van de dom ligt Piazza Jacopo della Quercia, waar de veertiende-eeuwse kathedraal had moeten verrijzen. Daarvan resteren het eerste schip, zetel van het Museo dell'Opera del Duomo, en de «Facciatone». Daar kijkt ook het Palazzo Reale op uit, van Buontalenti, gebouwd voor de Medici-gouverneur.
Het heeft de vorm van een «L» en loopt rechts van de kathedraal door in de grote ruimte die de Duomo Nuovo had moeten worden.
Het is een plein gebouwd voor het licht. Een groot deel van de dag verlicht de zon de gevel van de dom zonder dat de omringende gebouwen, dichtbij maar zorgvuldig afgemeten, haar in de schaduw zetten.
Giovanni Pisano maakte het onderste deel tussen 1285 en 1296, Camaino di Crescentino het bovenste, voltooid in 1317.
Het plein kreeg zijn huidige vorm na eeuwen.
De kathedraal werd hier misschien in de zevende eeuw gevestigd; vanaf de elfde eeuw begon het plein met de dom zijn vorm aan te nemen, die pas in de zeventiende eeuw bijna definitief werd, toen het oude bisschoppelijk paleis werd gesloopt en de rechterflank van de kerk vrij kwam.
Aan weerszijden van de trap staan twee wolvinnen met de tweeling op zuilen: het zijn kopieën, want de originelen, van Giovanni Pisano en Urbano da Cortona, staan beschut in het Museo dell'Opera. Kopieën zijn ook de marmeren inlegwerken voor de ingangen, uit 1450, en het bas-reliëf van Donatello op de Porta del Perdono.
Tegenover de kathedraal, aan de andere kant, staat het Santa Maria della Scala, het oude ziekenhuis dat zijn naam juist aan die trap dankt.
In het noorden staat het aartsbisschoppelijk paleis, met een achttiende-eeuwse gevel die is verstopt in de Sienese gotische stijl van de veertiende eeuw. De klokkentoren met witte en zwarte banden nam een deel van de oude toren van de Bisdomini in zich op.
Rechts van de dom ligt Piazza Jacopo della Quercia, waar de veertiende-eeuwse kathedraal had moeten verrijzen. Daarvan resteren het eerste schip, zetel van het Museo dell'Opera del Duomo, en de «Facciatone». Daar kijkt ook het Palazzo Reale op uit, van Buontalenti, gebouwd voor de Medici-gouverneur.