Omschrijving
De Pinacoteca Nazionale is het belangrijkste staatsmuseum van Siena en verzamelt de Sienese schilderkunst van de dertiende tot de zeventiende eeuw. Het zit in twee paleizen aan Via San Pietro, Buonsignori en Brigidi, en je bezoekt het in chronologische volgorde, van de gouden achtergronden van de «primitieven» tot de zestiende eeuw van Sodoma en Beccafumi.
De kern ontstond in de achttiende eeuw, toen de kloosters werden opgeheven en de oude vergulde panelen dreigden te worden vernietigd of verkocht.
Twee geleerde abten, Giuseppe Ciaccheri en Luigi De Angelis, verzamelden ze. De collectie groeide in de negentiende eeuw door bruiklenen en schenkingen, ging in 1930 over naar de staat en opende in 1932 met een chronologische opstelling.
Je begint op de tweede verdieping. Het Paliotto del Salvatore, gedateerd 1215, is het oudste gedocumenteerde werk van de Sienese school.
Dan volgt Duccio di Buoninsegna, met de Madonna van de Franciscanen, en Simone Martini met het Retabel van de zalige Agostino Novello. In de zalen van de gebroeders Lorenzetti hangt het Retabel van de Carmine van Pietro, een van de absolute meesterwerken van de Sienese veertiende eeuw.
Verderop kom je Giovanni di Paolo en Sassetta tegen, met twee kleine landschappen, de Stad aan zee en het Kasteel aan een meer, die vroeger aan Ambrogio Lorenzetti werden toegeschreven. Dan Francesco di Giorgio, Neroccio en Sano di Pietro met zijn grote polyptieken.
Op de eerste verdieping is het de zestiende eeuw. Sodoma en Beccafumi hebben elk hun eigen zalen; in zaal 30 staan de kartons die Beccafumi voorbereidde voor de vloer van de dom. In een gang aan de binnenplaats hangt ook het portret van Elizabeth I van Engeland met de zeef van de vestaalse maagd Tuccia, van Quinten Metsys de Jongere.
Palazzo Brigidi verbergt een zwart verhaal. Het geldt als de woning van de Pannocchieschi, de familie van Nello, de echtgenoot van Pia de' Tolomei, door Dante genoemd in het Purgatorio, die haar uit jaloezie of om te hertrouwen zou hebben laten doden.
Naar haar is de wenteltrap genoemd die alle verdiepingen verbindt, tot aan de kelder waar ze gevangen zou hebben gezeten.
Palazzo Buonsignori stamt uit de vijftiende eeuw, maar de gevel, in de negentiende eeuw gerestaureerd, bootst het middeleeuwse Palazzo Pubblico na.
Niet missen
• De Madonna van de Franciscanen van Duccio.
• Het Retabel van de Carmine van Pietro Lorenzetti.
• De Stad aan zee en het Kasteel aan een meer.
• De kartons van Beccafumi.
Wist je dat?
• De Annunciatie van Ambrogio Lorenzetti, uit 1348, is zijn laatste bekende werk: hij stierf waarschijnlijk kort daarna, tijdens de pest.
• De trap van Pia kun je zien door vanaf de tweede verdieping over de rand te kijken, maar je kunt hem niet lopen.
De kern ontstond in de achttiende eeuw, toen de kloosters werden opgeheven en de oude vergulde panelen dreigden te worden vernietigd of verkocht.
Twee geleerde abten, Giuseppe Ciaccheri en Luigi De Angelis, verzamelden ze. De collectie groeide in de negentiende eeuw door bruiklenen en schenkingen, ging in 1930 over naar de staat en opende in 1932 met een chronologische opstelling.
Je begint op de tweede verdieping. Het Paliotto del Salvatore, gedateerd 1215, is het oudste gedocumenteerde werk van de Sienese school.
Dan volgt Duccio di Buoninsegna, met de Madonna van de Franciscanen, en Simone Martini met het Retabel van de zalige Agostino Novello. In de zalen van de gebroeders Lorenzetti hangt het Retabel van de Carmine van Pietro, een van de absolute meesterwerken van de Sienese veertiende eeuw.
Verderop kom je Giovanni di Paolo en Sassetta tegen, met twee kleine landschappen, de Stad aan zee en het Kasteel aan een meer, die vroeger aan Ambrogio Lorenzetti werden toegeschreven. Dan Francesco di Giorgio, Neroccio en Sano di Pietro met zijn grote polyptieken.
Op de eerste verdieping is het de zestiende eeuw. Sodoma en Beccafumi hebben elk hun eigen zalen; in zaal 30 staan de kartons die Beccafumi voorbereidde voor de vloer van de dom. In een gang aan de binnenplaats hangt ook het portret van Elizabeth I van Engeland met de zeef van de vestaalse maagd Tuccia, van Quinten Metsys de Jongere.
Palazzo Brigidi verbergt een zwart verhaal. Het geldt als de woning van de Pannocchieschi, de familie van Nello, de echtgenoot van Pia de' Tolomei, door Dante genoemd in het Purgatorio, die haar uit jaloezie of om te hertrouwen zou hebben laten doden.
Naar haar is de wenteltrap genoemd die alle verdiepingen verbindt, tot aan de kelder waar ze gevangen zou hebben gezeten.
Palazzo Buonsignori stamt uit de vijftiende eeuw, maar de gevel, in de negentiende eeuw gerestaureerd, bootst het middeleeuwse Palazzo Pubblico na.
Niet missen
• De Madonna van de Franciscanen van Duccio.
• Het Retabel van de Carmine van Pietro Lorenzetti.
• De Stad aan zee en het Kasteel aan een meer.
• De kartons van Beccafumi.
Wist je dat?
• De Annunciatie van Ambrogio Lorenzetti, uit 1348, is zijn laatste bekende werk: hij stierf waarschijnlijk kort daarna, tijdens de pest.
• De trap van Pia kun je zien door vanaf de tweede verdieping over de rand te kijken, maar je kunt hem niet lopen.