Omschrijving
Het Santuario Cateriniano is het huis waar de heilige Catharina van Siena werd geboren, in de wijk Fontebranda, omgebouwd tot een heiligdom van zuilengangen, loggia's en oratoria. Het ligt aan de Costa di Sant'Antonio, in een buurt die vroeger een wijk was van wolarbeiders, werkplaatsen en ververijen.
Catharina was de dochter van de verver Jacopo Benincasa. Meteen na de heiligverklaring in 1461 kocht de gemeente het huis en de aangrenzende gebouwen om er een heiligdom van te maken, en in 1464 begonnen de verbouwingen.
Het huis herken je nog aan het renaissanceportaal met het opschrift «Sponsae Kristi Catherine Domus» en aan de loggietta met de zuiltjes van terracotta.
Je gaat naar binnen door de portico dei Comuni d'Italia, in neorenaissancestijl, gebouwd om te vieren dat Pius XII Catharina in 1939 tot patrones van Italië uitriep.
De naam heeft een opmerkelijke reden: begonnen in 1941 werd hij bekostigd met een symbolisch bedrag, gelijk aan de prijs van één baksteen, dat elke Italiaanse gemeente schonk. De werken werden door de oorlog stilgelegd en in 1947 voltooid.
Iets verder staat de chiesa del Crocifisso, tussen 1614 en 1623 gebouwd op de grond waar volgens de overlevering de moestuin van de familie Benincasa lag.
Ze bewaart het kruisbeeld van de Pisaanse school, uit de tweede helft van de dertiende eeuw, waarvoor Catharina in 1375 in de kerk van Santa Cristina in Pisa de stigmata ontving.
Daartegenover ligt het oratorio della Cucina: oorspronkelijk was het de keuken van de familie Benincasa. Onder het altaar liggen nog de resten van de haard, waar Catharina volgens het verhaal in extase viel op gloeiende kolen en er ongedeerd uit kwam.
De wanden zijn bedekt met doeken met taferelen uit het leven van de heilige, vooral geschilderd tussen 1578 en 1635.
Als je de trap afdaalt, kom je bij het oratorio della Camera, waar je het kamertje ziet waarin Catharina sliep, met de steen die ze als kussen gebruikte. Nog lager ligt het oratorio della Tintoria, waar vroeger de ververij van haar vader stond.
Dit laatste, ook oratorio di Santa Caterina in Fontebranda genoemd, werd tussen 1465 en 1474 tot kerk omgebouwd en behoort toe aan de contrada dell'Oca. Zo bezoek je het heiligdom: van verdieping naar verdieping naar beneden, tot de plek waar het gezin van de heilige wol verwerkte.
Catharina was de dochter van de verver Jacopo Benincasa. Meteen na de heiligverklaring in 1461 kocht de gemeente het huis en de aangrenzende gebouwen om er een heiligdom van te maken, en in 1464 begonnen de verbouwingen.
Het huis herken je nog aan het renaissanceportaal met het opschrift «Sponsae Kristi Catherine Domus» en aan de loggietta met de zuiltjes van terracotta.
Je gaat naar binnen door de portico dei Comuni d'Italia, in neorenaissancestijl, gebouwd om te vieren dat Pius XII Catharina in 1939 tot patrones van Italië uitriep.
De naam heeft een opmerkelijke reden: begonnen in 1941 werd hij bekostigd met een symbolisch bedrag, gelijk aan de prijs van één baksteen, dat elke Italiaanse gemeente schonk. De werken werden door de oorlog stilgelegd en in 1947 voltooid.
Iets verder staat de chiesa del Crocifisso, tussen 1614 en 1623 gebouwd op de grond waar volgens de overlevering de moestuin van de familie Benincasa lag.
Ze bewaart het kruisbeeld van de Pisaanse school, uit de tweede helft van de dertiende eeuw, waarvoor Catharina in 1375 in de kerk van Santa Cristina in Pisa de stigmata ontving.
Daartegenover ligt het oratorio della Cucina: oorspronkelijk was het de keuken van de familie Benincasa. Onder het altaar liggen nog de resten van de haard, waar Catharina volgens het verhaal in extase viel op gloeiende kolen en er ongedeerd uit kwam.
De wanden zijn bedekt met doeken met taferelen uit het leven van de heilige, vooral geschilderd tussen 1578 en 1635.
Als je de trap afdaalt, kom je bij het oratorio della Camera, waar je het kamertje ziet waarin Catharina sliep, met de steen die ze als kussen gebruikte. Nog lager ligt het oratorio della Tintoria, waar vroeger de ververij van haar vader stond.
Dit laatste, ook oratorio di Santa Caterina in Fontebranda genoemd, werd tussen 1465 en 1474 tot kerk omgebouwd en behoort toe aan de contrada dell'Oca. Zo bezoek je het heiligdom: van verdieping naar verdieping naar beneden, tot de plek waar het gezin van de heilige wol verwerkte.