Omschrijving
De Universiteit van Siena is een van de oudste universiteiten van Italië en heeft haar hoofdzetel in het voormalige klooster van San Vigilio, aan de Banchi di Sotto, op twee stappen van de Piazza del Campo: achter de gevel ligt een kloosterhof waar je achthonderd jaar studentenleven voelt.
Alles begint in 1240 met een belasting: wie kamers aan studenten verhuurde, moest de gemeente betalen, die met dat geld de professoren van de Studio betaalde. Er waren toen scholen voor grammatica, recht en geneeskunde; later kwamen theologie en andere vakken erbij.
De zetel van San Vigilio heeft een kern uit de elfde-twaalfde eeuw, in de zestiende eeuw herbouwd en in 1891 gerestaureerd door Giuseppe Partini. Dit is het deel dat voor bezoekers van belang is: een streng gebouw in het hart van het historische centrum, waar de universiteit nog altijd aan het werk is.
Binnen ligt de binnenplaats met arcaden, het hart van het paleis. In het midden staat de bronzen beeldengroep van Raffaello Romanelli ter herinnering aan de studenten die sneuvelden in de slag bij Curtatone op 29 mei 1848, vrijwilligers die samen met hun professoren waren vertrokken.
Langs de binnenplaats vind je ook het graf van Guglielmo di Ciliano en Niccolò Aringhieri, in de negentiende eeuw ontstaan uit de samenvoeging van twee monumenten uit de kerk van San Domenico: een ervan is van Goro di Gregorio, rond 1325. Er is ook een gedenkteken voor Giulio Bianchi Bandinelli, burgemeester van Siena in de Napoleontische tijd, gebeeldhouwd door Pietro Tenerani.
Buiten dit gebouw heeft de universiteit ook op andere plekken in de stad sporen nagelaten. In 1408 werd de Casa della Sapienza gesticht, een college voor studenten van «buiten de stad»: de eerste bewoners kwamen in 1416 en betaalden vijftig florijnen. Het trok studenten uit heel Europa.
Aan deze universiteit hangen veel verhalen. In 1321 ontving Siena professoren en studenten die uit Bologna waren gevlucht na een hevige ruzie met de podestà. Onder de studenten was Enea Silvio Piccolomini, de latere paus Pius II.
In 1808 werd de Studio bij de Franse invasie gesloten en pas bij de Restauratie heropend. En in 1892 stelde een minister voor de universiteit te sluiten: de stad antwoordde met een algemene staking en een volksopstand, en de minister moest zijn voorstel intrekken.
Tegenwoordig heeft de universiteit veel afdelingen verspreid over de stad en een stelsel van musea, met collecties natuurkunde, anatomie en plantkunde en een sterrenwacht. Wie langs de Banchi di Sotto komt, vindt in het paleis van San Vigilio haar oudste gezicht.
Niet missen
• De binnenplaats met arcaden.
• Het monument voor de gevallenen van Curtatone.
• Het graf van Guglielmo di Ciliano.
Wist je dat?
• In 1246 liet keizer Frederik II in Siena een Studio voor recht oprichten om de Universiteit van Bologna te schaden.
• In 1990 vierde de universiteit haar 750-jarig bestaan.
Alles begint in 1240 met een belasting: wie kamers aan studenten verhuurde, moest de gemeente betalen, die met dat geld de professoren van de Studio betaalde. Er waren toen scholen voor grammatica, recht en geneeskunde; later kwamen theologie en andere vakken erbij.
De zetel van San Vigilio heeft een kern uit de elfde-twaalfde eeuw, in de zestiende eeuw herbouwd en in 1891 gerestaureerd door Giuseppe Partini. Dit is het deel dat voor bezoekers van belang is: een streng gebouw in het hart van het historische centrum, waar de universiteit nog altijd aan het werk is.
Binnen ligt de binnenplaats met arcaden, het hart van het paleis. In het midden staat de bronzen beeldengroep van Raffaello Romanelli ter herinnering aan de studenten die sneuvelden in de slag bij Curtatone op 29 mei 1848, vrijwilligers die samen met hun professoren waren vertrokken.
Langs de binnenplaats vind je ook het graf van Guglielmo di Ciliano en Niccolò Aringhieri, in de negentiende eeuw ontstaan uit de samenvoeging van twee monumenten uit de kerk van San Domenico: een ervan is van Goro di Gregorio, rond 1325. Er is ook een gedenkteken voor Giulio Bianchi Bandinelli, burgemeester van Siena in de Napoleontische tijd, gebeeldhouwd door Pietro Tenerani.
Buiten dit gebouw heeft de universiteit ook op andere plekken in de stad sporen nagelaten. In 1408 werd de Casa della Sapienza gesticht, een college voor studenten van «buiten de stad»: de eerste bewoners kwamen in 1416 en betaalden vijftig florijnen. Het trok studenten uit heel Europa.
Aan deze universiteit hangen veel verhalen. In 1321 ontving Siena professoren en studenten die uit Bologna waren gevlucht na een hevige ruzie met de podestà. Onder de studenten was Enea Silvio Piccolomini, de latere paus Pius II.
In 1808 werd de Studio bij de Franse invasie gesloten en pas bij de Restauratie heropend. En in 1892 stelde een minister voor de universiteit te sluiten: de stad antwoordde met een algemene staking en een volksopstand, en de minister moest zijn voorstel intrekken.
Tegenwoordig heeft de universiteit veel afdelingen verspreid over de stad en een stelsel van musea, met collecties natuurkunde, anatomie en plantkunde en een sterrenwacht. Wie langs de Banchi di Sotto komt, vindt in het paleis van San Vigilio haar oudste gezicht.
Niet missen
• De binnenplaats met arcaden.
• Het monument voor de gevallenen van Curtatone.
• Het graf van Guglielmo di Ciliano.
Wist je dat?
• In 1246 liet keizer Frederik II in Siena een Studio voor recht oprichten om de Universiteit van Bologna te schaden.
• In 1990 vierde de universiteit haar 750-jarig bestaan.