Opis
Piazza Salimbeni wygląda jak średniowieczny plac, z trzema starymi pałacami, które zamykają go niczym salon. W rzeczywistości to projekt z XIX wieku: scena dla neogotyckiego Palazzo Salimbeni, siedziby Monte dei Paschi, i biur banku.
Wchodzi się z via Banchi di Sopra, jedynej drogi dojazdu. W głębi stoi Palazzo Salimbeni, z czternastowieczną fasadą odbudowaną w stylu neogotyckim: trójdzielne okna pod łukami ostrymi, krenelaż i ślepe arkady, jak w Palazzo Pubblico.
Po lewej stoi Palazzo Tantucci, zaprojektowany w połowie XVI wieku przez Riccia. Po prawej Palazzo Spannocchi, z XV wieku (1470), projektu Giuliana da Maiano.
Pośrodku wznosi się pomnik Sallustia Bandiniego, sieneńskiego ekonomisty, dzieło Tita Sarrocchiego z 1882 roku.
Wcześniej nie było prawdziwego placu. Była Costa Salimbeni, wąski i stromy podjazd, który zaczynał się przy via Montanini i biegł z jednej strony wzdłuż Palazzo Tantucci, a z drugiej wzdłuż tyłów pałacu Spannocchich.
W 1875 roku architekta Giuseppe Partiniego poproszono o znalezienie rozwiązania: zburzyć taras obok Palazzo Spannocchi i zagospodarować uzyskaną przestrzeń. Dokończenie gotyckiego frontu Rocca Salimbeni uwidoczniło potrzebę nowej scenerii architektonicznej.
W 1877 roku Deputazione Monte dei Paschi zatwierdziła projekt nowego placu, zamkniętego z trzech stron przez tyle samo pałaców, i ruszyły prace. Trzy budynki zostały przebudowane i odnowione przez Partiniego, który nadał całemu placowi dzisiejszy wygląd.
Monte dei Paschi, którego nazwa nawiązuje do pastwisk Maremmy, gwarantujących jego pożyczki, kupił w 1866 roku pałac Salimbenich, by uczynić go siedzibą główną. Dziś mieszczą się tu biura administracyjne i reprezentacyjne.
XX wiek dodał kolejne interwencje, Carla Ariottiego i Vittoria Marianiego, także w pałacach bocznych. Prawdziwe średniowiecze jest z tyłu, w ceglanej fasadzie tylnej przy via dell'Abbadia, między dwiema potężnymi basztami.
Wchodzi się z via Banchi di Sopra, jedynej drogi dojazdu. W głębi stoi Palazzo Salimbeni, z czternastowieczną fasadą odbudowaną w stylu neogotyckim: trójdzielne okna pod łukami ostrymi, krenelaż i ślepe arkady, jak w Palazzo Pubblico.
Po lewej stoi Palazzo Tantucci, zaprojektowany w połowie XVI wieku przez Riccia. Po prawej Palazzo Spannocchi, z XV wieku (1470), projektu Giuliana da Maiano.
Pośrodku wznosi się pomnik Sallustia Bandiniego, sieneńskiego ekonomisty, dzieło Tita Sarrocchiego z 1882 roku.
Wcześniej nie było prawdziwego placu. Była Costa Salimbeni, wąski i stromy podjazd, który zaczynał się przy via Montanini i biegł z jednej strony wzdłuż Palazzo Tantucci, a z drugiej wzdłuż tyłów pałacu Spannocchich.
W 1875 roku architekta Giuseppe Partiniego poproszono o znalezienie rozwiązania: zburzyć taras obok Palazzo Spannocchi i zagospodarować uzyskaną przestrzeń. Dokończenie gotyckiego frontu Rocca Salimbeni uwidoczniło potrzebę nowej scenerii architektonicznej.
W 1877 roku Deputazione Monte dei Paschi zatwierdziła projekt nowego placu, zamkniętego z trzech stron przez tyle samo pałaców, i ruszyły prace. Trzy budynki zostały przebudowane i odnowione przez Partiniego, który nadał całemu placowi dzisiejszy wygląd.
Monte dei Paschi, którego nazwa nawiązuje do pastwisk Maremmy, gwarantujących jego pożyczki, kupił w 1866 roku pałac Salimbenich, by uczynić go siedzibą główną. Dziś mieszczą się tu biura administracyjne i reprezentacyjne.
XX wiek dodał kolejne interwencje, Carla Ariottiego i Vittoria Marianiego, także w pałacach bocznych. Prawdziwe średniowiecze jest z tyłu, w ceglanej fasadzie tylnej przy via dell'Abbadia, między dwiema potężnymi basztami.