Opis
Dworzec kolejowy Siena przy piazzale Carlo Rosselli, poniżej Porta Camollia, to kolejowa brama do miasta i kawałek architektury lat trzydziestych: zaprojektował go architekt Angiolo Mazzoni, a otwarto go 25 listopada 1935 roku.
Nad placem góruje wieża zegarowa, a budynek mieszkalny, od strony Empoli, ma wieżę świetlną: cylindryczną, całą przeszkloną klatkę schodową na narożniku. W poczekalni zachowało się kilka drewnianych ławek z epoki.
Futuryzm dworca podzielił ówczesne gazety: Ugo Ojetti pisał o nim zjadliwie, Marinetti go bronił. Betonowe wiaty peronowe były wyłożone różowymi szklanymi płytkami i miały otwory, przez które rosły magnolie.
Bombardowania z 1944 roku zniszczyły główny budynek, odbudowany po wojnie w cięższych formach. Mazzoni napisał, że odbudowujący odebrali jego dziełu „całego jego futurystycznego ducha”.
Nad placem góruje wieża zegarowa, a budynek mieszkalny, od strony Empoli, ma wieżę świetlną: cylindryczną, całą przeszkloną klatkę schodową na narożniku. W poczekalni zachowało się kilka drewnianych ławek z epoki.
Futuryzm dworca podzielił ówczesne gazety: Ugo Ojetti pisał o nim zjadliwie, Marinetti go bronił. Betonowe wiaty peronowe były wyłożone różowymi szklanymi płytkami i miały otwory, przez które rosły magnolie.
Bombardowania z 1944 roku zniszczyły główny budynek, odbudowany po wojnie w cięższych formach. Mazzoni napisał, że odbudowujący odebrali jego dziełu „całego jego futurystycznego ducha”.