Opis
Logge del Papa, czyli Loggia Papieska, to renesansowa loggia w Sienie, u końca via Banchi di Sotto, obok kościoła San Martino. Trzy trawertynowe arkady, łacińska dedykacja i rodzinna historia: prezent papieża dla krewnych.
Dedykację odczytasz na architrawie, wyraźnymi literami: «Pius II Pont Max gentilibus suis Piccolomineis», czyli «Pius II Papież Najwyższy swoim krewnym Piccolominim». Papież nie ukrywał tego i wykuł to w kamieniu.
Fasada jest z trawertynu, z trzema renesansowymi arkadami na kapitelach korynckich. Wyżej, nad architrawem z dedykacją, biegnie attyka z cegły: kontrast jasnego kamienia i cegły to jej znak rozpoznawczy.
Projekt jest autorstwa sieneńskiego architekta Antonia Federighiego, rzeźbiarza i architekta sieneńskiego renesansu, inspirowanego sztuką antyczną. Loggię wzniesiono w latach 1461–1463, w tych samych latach, gdy kończył wieńczenie Cappella di Piazza.
Zleceniodawcą był Pius II, urodzony w Corsignano, dzisiejszej Pienzy, jako Enea Silvio Piccolomini. Jego rodzina, Piccolomini, miała pałac tuż obok i to jej papież ofiarował loggię.
Stosunki papieża z Sieną nie były proste. Jako kardynałowi w 1456 roku odmówiono mu wstępu do miasta, a dawna nieufność Sieneńczyków zmieniła się we wrogość. Jako papież jednak nie zapomniał ani o krewnych, ani o rodzinnym miasteczku: Corsignano nadał nowy kształt miejski i tak powstała Pienza.
Ta loggia to jego prezent dla rodziny w mieście, które potraktowało go chłodno: elegancka fasada i napis, którego nie da się zignorować.
Obok stoi kościół San Martino, poświadczony już w VIII wieku i tak ważny we wczesnym średniowieczu, że dał nazwę jednemu z trzech Terzi miasta. Odnowiono go w 1537 roku, a fasadę wykonano od 1613 roku.
Wewnątrz San Martino są płótna Beccafumiego, Guida Reniego (Obrzezanie z 1636 roku) i Guercina. Loggia i kościół tworzą więc zakątek łączący renesansową architekturę z malarstwem najwyższej klasy.
Także bazylika San Francesco przypomina rodzinę papieża: w 1459 roku Federighi wyrzeźbił dla Piusa II popiersia jego rodziców, Silvia Piccolominiego i Vittorii Forteguerri, które z Pienzy przeniesiono do tego kościoła.
Dedykację odczytasz na architrawie, wyraźnymi literami: «Pius II Pont Max gentilibus suis Piccolomineis», czyli «Pius II Papież Najwyższy swoim krewnym Piccolominim». Papież nie ukrywał tego i wykuł to w kamieniu.
Fasada jest z trawertynu, z trzema renesansowymi arkadami na kapitelach korynckich. Wyżej, nad architrawem z dedykacją, biegnie attyka z cegły: kontrast jasnego kamienia i cegły to jej znak rozpoznawczy.
Projekt jest autorstwa sieneńskiego architekta Antonia Federighiego, rzeźbiarza i architekta sieneńskiego renesansu, inspirowanego sztuką antyczną. Loggię wzniesiono w latach 1461–1463, w tych samych latach, gdy kończył wieńczenie Cappella di Piazza.
Zleceniodawcą był Pius II, urodzony w Corsignano, dzisiejszej Pienzy, jako Enea Silvio Piccolomini. Jego rodzina, Piccolomini, miała pałac tuż obok i to jej papież ofiarował loggię.
Stosunki papieża z Sieną nie były proste. Jako kardynałowi w 1456 roku odmówiono mu wstępu do miasta, a dawna nieufność Sieneńczyków zmieniła się we wrogość. Jako papież jednak nie zapomniał ani o krewnych, ani o rodzinnym miasteczku: Corsignano nadał nowy kształt miejski i tak powstała Pienza.
Ta loggia to jego prezent dla rodziny w mieście, które potraktowało go chłodno: elegancka fasada i napis, którego nie da się zignorować.
Obok stoi kościół San Martino, poświadczony już w VIII wieku i tak ważny we wczesnym średniowieczu, że dał nazwę jednemu z trzech Terzi miasta. Odnowiono go w 1537 roku, a fasadę wykonano od 1613 roku.
Wewnątrz San Martino są płótna Beccafumiego, Guida Reniego (Obrzezanie z 1636 roku) i Guercina. Loggia i kościół tworzą więc zakątek łączący renesansową architekturę z malarstwem najwyższej klasy.
Także bazylika San Francesco przypomina rodzinę papieża: w 1459 roku Federighi wyrzeźbił dla Piusa II popiersia jego rodziców, Silvia Piccolominiego i Vittorii Forteguerri, które z Pienzy przeniesiono do tego kościoła.