Opis
Palazzo Salimbeni, dawniej Rocca albo Castellare Salimbeni, to zabytkowy budynek w centrum Sieny, na piazza Salimbeni, a od 1866 roku siedziba główna banku Monte dei Paschi. Z zewnątrz wygląda na czternastowieczny, ale fasada od strony placu jest głównie neogotycka.
Fasada na placu stara się odtworzyć Sienę z XIV wieku: trójdzielne okna pod łukami ostrymi, krenelaż i nieprzerwany rząd ślepych arkad, wszystko to przypomina Palazzo Pubblico. Autorem jest Giuseppe Partini, który od 1877 roku odnowił go w dawnym stylu.
Prawdziwe średniowiecze jest z tyłu, dokąd dochodzi się od via dell'Abbadia. Fasada tylna, z cegły, jest wciśnięta między dwie potężne baszty, a zachowała się jedna z dwóch dawnych wież i Fondaco dei Salimbeni.
W środku bank mieści pinakotekę specjalizującą się w sztuce sieneńskiej, z dziełami Pietra Lorenzettiego, Sassetty, Jacopa della Quercia, Sana di Pietro i Domenica Beccafumiego. Są tu też archiwum historyczne Monte dei Paschi, z dokumentami, pieczęciami i księgami administracyjnymi.
Pałac wzniesiono w XIV wieku, rozbudowując castellare Salimbenich z XII lub XIII wieku, oparty o wczesnośredniowieczne mury w pobliżu kościoła San Donato. Kościół przekształcono później w salę kongresową i przestrzeń muzealną dla zbioru obrazów banku.
Potem, w 1419 roku, Republika go skonfiskowała: pałac stał się częściowo Dogana del Sale i urzędem Gabelli. Od 1472 roku mieścił się tu także Monte Pio, powołany do ograniczania lichwy.
Monte Pio wchłonął później Monte dei Paschi, którego nazwa nawiązuje do pastwisk Maremmy, kontrolowanych przez państwo sieneńskie, których roczne dochody były gwarancją pożyczek. W 1866 roku bank kupił pałac i uczynił go siedzibą główną.
XX wiek przyniósł kolejne renowacje. Carlo Ariotti i Vittorio Mariani przebudowali także boczne pałace placu, a od 1959 roku Pierluigi Spadolini ponownie zajął się historyczną siedzibą, dodając nowe spiralne schody z żelbetu, oparte o dawną wieżę Salimbenich.
Fasada na placu stara się odtworzyć Sienę z XIV wieku: trójdzielne okna pod łukami ostrymi, krenelaż i nieprzerwany rząd ślepych arkad, wszystko to przypomina Palazzo Pubblico. Autorem jest Giuseppe Partini, który od 1877 roku odnowił go w dawnym stylu.
Prawdziwe średniowiecze jest z tyłu, dokąd dochodzi się od via dell'Abbadia. Fasada tylna, z cegły, jest wciśnięta między dwie potężne baszty, a zachowała się jedna z dwóch dawnych wież i Fondaco dei Salimbeni.
W środku bank mieści pinakotekę specjalizującą się w sztuce sieneńskiej, z dziełami Pietra Lorenzettiego, Sassetty, Jacopa della Quercia, Sana di Pietro i Domenica Beccafumiego. Są tu też archiwum historyczne Monte dei Paschi, z dokumentami, pieczęciami i księgami administracyjnymi.
Pałac wzniesiono w XIV wieku, rozbudowując castellare Salimbenich z XII lub XIII wieku, oparty o wczesnośredniowieczne mury w pobliżu kościoła San Donato. Kościół przekształcono później w salę kongresową i przestrzeń muzealną dla zbioru obrazów banku.
Potem, w 1419 roku, Republika go skonfiskowała: pałac stał się częściowo Dogana del Sale i urzędem Gabelli. Od 1472 roku mieścił się tu także Monte Pio, powołany do ograniczania lichwy.
Monte Pio wchłonął później Monte dei Paschi, którego nazwa nawiązuje do pastwisk Maremmy, kontrolowanych przez państwo sieneńskie, których roczne dochody były gwarancją pożyczek. W 1866 roku bank kupił pałac i uczynił go siedzibą główną.
XX wiek przyniósł kolejne renowacje. Carlo Ariotti i Vittorio Mariani przebudowali także boczne pałace placu, a od 1959 roku Pierluigi Spadolini ponownie zajął się historyczną siedzibą, dodając nowe spiralne schody z żelbetu, oparte o dawną wieżę Salimbenich.